صفحه ۱۳
نوشته شماره ۵۶
.افتادن از هر ارتفاعی خطرناک و غمانگیز است. حتا از روی یک صندلی
.و دست یک افتاده را گرفتن دوستداشتن نیست، دلسوزی و ترحم است
دوست داشتن همیشه مهم است، اما مهمتر زمان ارائهی آن است، نه زودتر، نه
.دیرتر
مثل سیب سرخی روی شاخهی درختی که انتظار دستی را میکشد تا چیده
.شود، اما بیآنکه دستی به آن برسد زمین میافتد و زیر پا له میشود
.تو ببین چه غمی میکشد آدمی که هر روز بلند میشود و دوباره میافتد
از کتاب «صفحه ۱۳» · صفحه 67