نوشته شماره ۴۲

.ما زندگی نمی‏کنیم که زندگی کنیم، زندگی می‏کنیم که بفهمیم و یاد بگیریم درست، قبول دارم که این می‏تواند حرف دهن پُ رکُ نی باشد یا سخنی حکیمانه از بزرگی، مرا ببخشید. اما امروزه ما دقیقن عکس این قضیه هستیم؛ زندگی می‏کنیم ،که بیشتر داشته باشیم، بیشتر بخوریم، بیشتر پس‏انداز کنیم، بیشتر تفریح برویم هی بیشتر و بیشتر. اما نمی‏دانیم کم کمیت است و وقتی از زیاد می‏گوییم یعنی !چقدر؟ می‏خواهیم داشته باشیم، چون همه دارند. بیشتر می‏خواهیم، یعنی می‏خواهیم بیشتر از همه داشته باشیم. چرا؟ معلوم است، بیشتر بهتر از کمتر است. و ما هم که باید بهترین باشیم و به قول معروف «مه چی از دگرا کم دارم!». پس هی دنبال بیشتر هستیم، بیشتر حسد می‏ورزیم، بیشتر تملق می‏کنیم، بیشتر حرص .می‏خوریم و اصل که خودِ زندگی است، فراموش‏مان می‏شود