شعر شماره ۱۲

دوست دارم کلمات را بوی لبانت را می‌دهند وقتی که شعر می‌شوند و می‌نشینند بر زبانت دوست دارم صدایت را چون پیانویی که ریتم می‌دهد به زندگی و دوست دارم تو را بین این‌همه كلمه این‌همه صدا وقتی هنوز الکن از گفتنم و دوست دارم این شعر ختم شود با صدای تو