شعر شماره ۱۲

مانند کشوری محاط به خشکه برای به دست آوردنت، تفنگی برمی‌دارم کنم، مرزها را فتح‌دشت‌ها را عبور می تر از آن‌و شاید سخت بی خیال بین‌الملل می‌شوم و با خنده خنده به سویت می آیم ! پری دریایی