شعر شماره ۲۴

سر نیست آنچه باال نگه داشته‌ای بادکنکی‌ست که به داربست گرفته شده دهن نیست آنچه بازش می‌کنی ست که سوراخ شده است‌سوراخی و مشت نیست آنچه گره کرده‌ای سنگی‌ست که باید به سرت بخورد که پایین بی اندازی‌اش و به گِل بگیری دهانت را نه! تو مال این حرف‌ها نیستی تفنگت را بردار به خیابان بریز بگذار که حرف بزند، که دلش را خالی کند !تو قهرمان همین داستان‌هایی