شعر شماره ۰۹

سازمان ملل به دنبال کافه‌ای هستم در که دیکتاتورها را صدا بزنم به صرف یک گیالس چای، دوقُل قلیان دوست دارم که بیایند و تمام گزینه‌های روی میز را به بازی بگیرند شب که آمد با شیشه های پنج ده فیصد تا کنار تخت های مشترک تلوتلو بزنند .و روی‌هم بریزند