شعر شماره ۴۱

گاهی عربی پارس می‌کرد گاهی پشتو می‏شاشید گاهی به این تنور داغ تِز دری می‏چسباند ...گاهی هم ولش کن داداش یک پَن روپه مَرَه، یگان تا نان بخرم