شعر شماره ۱۴

هیچ اتفاقی غیر معمول نیست درد ناگزیر رخ دادن است و مرگ مترصد وقوع ما همه مقصریم و نام آن پرندۀ غمگین که از دل‏هامان گریخته است ایمان نبود دانایی بود و ما نمی‏ خواستیم بدانیم گل‌ها با اخمی می‌میرند دیوارها تفنگ را جدی می‌گیرند و کودکان بی ‏آنکه بدانند جنگ را به فردا می‌برند