عکس

مثل برگ که از شانه‌های درخت بهار افتاده از پشت پلک‌هام گرفته‌ام عصا که باد نکند دست توی جیبم و گذشته را بزنم به نیل که از کجا مانده‌ام من!؟ باز نشسته‌ام ته پارک میخکوبم کرده‌ست کفش‌هایی که راه می‌رود بر عکس کاش پای رفتن‌ات را می‌زد